Wybrzeże wschodnie i Vassiliki

Wschodnie wybrzeże LEFKADY to świat odmienny od surowego zachodu. Zamiast otwartego morza, białych klifów i fal jest tu łagodny pas zatok, osłonięty przez stały ląd i grupę niewielkich wysp: Meganisi, Skorpios, Madouri i Sparti. Wzgórza opadają ku wodzie gęsto porośnięte sosnami i cyprysami, a między drzewami widać białe domy i czerwone dachy. Woda jest tu spokojna i ciepła, a kolory zmieniają się w ciągu dnia od zieleni po granat. Dla żeglarzy to raj, bo wszędzie jest blisko do osłoniętej przystani.

Poniżej opisujemy trasę z północy na południe: z miasta Lefkada do Nidri, potem Sivota i dalej do Vassiliki, położonej w głębi zatoki na południowym krańcu wyspy. Droga ma około czterdziestu kilometrów, ale z postojami zajmuje cały dzień. Ogólny obraz wyspy znajdziesz w tekście o Lefkadzie.

Z miasta Lefkada do Nidri

Wyjazd z miasta Lefkada na południe prowadzi wąską nadmorską drogą przez niewielkie miejscowości. Pierwszą jest LYGIA, dawna wieś rybacka z przystanią i kilkoma tawernami. Dalej leży NIKIANA z kamienistą plażą i widokiem na stały ląd, a po niej PERIGIALI, otoczona gajami oliwnymi. Wszystkie trzy mają charakter spokojnych osad, w których turystyka jest rozwinięta, ale niezbyt głośna.

Za Perigiali droga biegnie przez płaski odcinek, a wkrótce potem widać zabudowania NIDRI. To największy kurort wschodniego wybrzeża i główna baza rejsowa dla całej okolicy. Wzdłuż nabrzeża ciągnie się promenada z restauracjami, sklepami i biurami wynajmu łodzi. Wieczorem miasteczko tętni życiem, a na wodzie kołyszą się setki jachtów.

Nidri i wodospady Dimosari

Nidri nie jest szczególnie malownicze, ale ma wyjątkowe położenie: z promenady widać wyspy, które wyglądają jak rozrzucone na wodzie zielone kopce. Z portu rano wypływają łodzie wycieczkowe, które okrążają Skorpios, zatrzymują się przy Madouri i Sparti, a także zawożą turystów na Meganisi i do zatok na lądzie stałym. Rejsy trwają kilka godzin lub cały dzień i zwykle obejmują kąpiel w ustronnych zatoczkach.

Na południe od centrum, w głębi doliny, ukryty jest wąwóz z wodospadami DIMOSARI. Do kaskad prowadzi krótka ścieżka biegnąca wzdłuż strumienia, która zajmuje około kwadransa. Woda spada kilkoma progami do naturalnych basenów, w których można się ochłodzić. Najwięcej wody jest wiosną, a w środku lata strumień niekiedy niemal wysycha. Ścieżka bywa śliska, więc warto mieć buty z dobrym bieżnikiem. Największe wrażenie robią kaskady po ulewnych deszczach.

W okolicy Nidri Wilhelm Dörpfeld prowadził wykopaliska w poszukiwaniu pałacu Odyseusza, o czym piszemy w tekście o Lefkadzie. Dla zainteresowanych archeologią to dodatkowy powód, by przyjrzeć się okolicy dokładniej.

Wyspy przed Nidri

Z promenady widać najpierw SKORPIOS. To prywatna wyspa, którą w 1962 roku kupił grecki armator Arystoteles Onassis. W 1968 roku odbył się tu jego ślub z Jacqueline Kennedy, wdową po prezydencie Stanów Zjednoczonych, co zapewniło wyspie rozgłos na cały świat. Po śmierci Onassisa w 1975 roku i córki Christiny w 1988 roku wyspa przeszła na wnuczkę, a w 2013 roku wykupiła ją Ekaterina Rybolovleva. Wstęp na ląd jest zabroniony, ale łodzie wycieczkowe zbliżają się do brzegu, aby pasażerowie mogli obejrzeć plaże i zabudowania. Więcej o jego postaci przeczytasz w haśle Arystoteles Onassis.

Obok Skorpios leży niewielka wyspa MADOURI, na której stoi dawna rezydencja poety Aristotelisa Valaoritisa. Zbudowano ją w XIX wieku i do dziś jest własnością rodziny. SPARTI to z kolei skalista wysepka z kilkoma domami. Wszystkie trzy tworzą malowniczy pierścień wokół zatoki Vlycho, jednej z najlepiej osłoniętych przystani w tej części Morza Jońskiego.

Największą sąsiadką jest Meganisi, do której można dopłynąć promem z Nidri lub z miejscowości Vasiliki. Wyspa ma własne wioski, plaże i jaskinie, a dla osób szukających spokoju bywa lepsza niż zatłoczone Nidri.

Poros i Sivota

Za Nidri droga skręca w głąb lądu i wspina się serpentynami między wzgórzami. Jej górnym odcinkiem prowadzi się do niewielkiej wsi RACHI i dalej do POROS, osady położonej nad morzem, z kamienistą plażą i kilkoma tawernami. Poros jest mniej turystyczne niż Nidri i zachowało rolniczy charakter, a lokalne gospodarstwa wciąż uprawiają oliwki i warzywa.

Droga schodzi następnie do SIVOTA, wsi w głębokiej, zalesionej zatoce, którą często porównuje się do fiordu. Port jest wąski i długi, otoczony wzgórzami, w których odbijają się rzędy łodzi. Na nabrzeżu stoją tawerny serwujące świeże ryby, a wieczorem między nimi rozbrzmiewa muzyka. Na zachód od wsi leży kilka plaż, jak Mikros Gialos, której zatoka zapewnia osłonę nawet podczas wiatru. Dojście do niektórych jest możliwe tylko z morza, więc w sezonie krąży tu wiele taksówek wodnych.

Tutejsze Sivota nie jest największą miejscowością wybrzeża, ale należy do najbardziej urokliwych.

W stronę Vassiliki

Dalsza trasa na południe prowadzi nadmorską drogą nad zatoką Vlycho, a następnie odchodzi w głąb lądu przez wzgórza wokół wsi SYVROS. Krajobraz zmienia się: zielone wzgórza ustępują miejsca suchszym zboczom z makią, a droga wije się wzdłuż skalnych urwisk. Po drodze mija się niewielkie gaje oliwne i opuszczone domy z kamienia.

Z wysokości otwiera się widok na zatokę VASSILIKI, szeroką, półkolistą zatokę z piaszczystą plażą. U jej wejścia wznoszą się wysokie wzgórza, które sprawiają, że wiatr kieruje się w tę stronę jak w lejek. Dzięki temu zatoka jest jednym z najlepszych punktów windsurfingowych w Grecji. Nazwa Vassiliki jest używana dla miejscowości i dla całej okolicy.

Vassiliki i windsurfing

VASSILIKI to wioska o skromnym centrum, położona w głębi zatoki. Przy nabrzeżu stoją tawerny i kawiarnie, a obok mały port z promami i łodziami turystycznymi. Plaża ciągnie się szeroko wzdłuż zatoki i jest pokryta drobnym żwirem. Rano morze bywa lustrzane, a po południu wieje wiatr, który mieszkańcy nazywają „Eric”, i wtedy wody zatoki zapełniają się kolorowymi żaglami.

Sport ten ma tu własną kulturę. W sezonie działa kilka szkół windsurfingu i wypożyczalni, a w pobliskim obozie nad plażą mieszkają przez całe wakacje fani żagla z różnych krajów. Początkujący wchodzą do wody rano, gdy wieje słabo, zaawansowani wychodzą po południu, kiedy wiatr osiąga pełną siłę. Do dyspozycji są też kursy kitesurfingu i żeglarstwa. Dla osób, które wolą spokojniejszy wypoczynek, zatoka oferuje po prostu piękny widok i spokojną kąpiel.

W okolicy Vassiliki leży kilka plaż: AGIOFILI, o gładkim żwirze i przejrzystej wodzie, oraz PONTI z kamienistym brzegiem. Wąska, kręta droga biegnie stąd ku zachodowi i przylądkowi LEFKATAS, a dalej do słynnych plaż zachodniego wybrzeża, opisanych w tekście o zachodniej Lefkadzie. Latem z portu Vassiliki odpływają łodzie do Egremni, Porto Katsiki i innych plaż niedostępnych drogą, a także promy do Fiskardo na Kefalonii i Frikes na Itace.

Praktycznie o wschodnim brzegu

Droga wzdłuż wschodniego wybrzeża jest wąska i kręta, ale asfaltowa. Latem ruch bywa duży, szczególnie w Nidri, więc lepiej wyjeżdżać rano. Autobusy kursują między miastem Lefkada, Nidri i Vassiliki, ale rzadko, a poza sezonem jeszcze rzadziej. Najwygodniejszy jest wynajęty samochód lub skuter. W Nidri łatwo też wynająć małą łódź motorową, na którą nie potrzeba patentu.

Noclegi są liczne i zróżnicowane, od apartamentów po hotele. W Nidri i Vassiliki najwięcej ofert znajdziesz od maja do października. Jeśli szukasz ciszy, wybierz Sivota lub Poros, a jeśli życia nocnego, zostań w Nidri. W Vassiliki panuje atmosfera sportowego obozu, z wieczorami w tawernach i na plaży.

Kuchnia wschodniego wybrzeża opiera się na rybach, owocach morza i prostych daniach z grilla. Lokalnym zwyczajem jest zamawianie ryb na wagę, więc przed zamówieniem warto zapytać o cenę kilograma. Do ryb podaje się sałatki z pomidorów, ogórków i fety oraz miejscowe białe wino. Przy dobrej pogodzie obiad zjesz przy samej wodzie, z widokiem na jachty.

Pory roku i wiatr

Sezon na wschodnim wybrzeżu trwa od maja do października. W czerwcu i wrześniu jest najprzyjemniej, bo temperatura jest wysoka, ale nie męcząca, a ruch mniejszy. W lipcu i sierpniu na wodzie robi się tłoczno, a ceny rosną. Wiosną i jesienią wiatr w Vassiliki bywa słabszy, co dobrze wpływa na naukę, a zimą wioska prawie zamiera.

Żeglarze wiedzą, że wody między Lefkadą a Meganisi są względnie łagodne, ale popołudniami w lecie wieje tu zwykle zachodni wiatr, który może przybrać na sile. Plan rejsu powinien uwzględniać te zmiany, a wyjście z zatoki najlepiej zaplanować rano. Informacje o pogodzie dostępne są w kapitanatach portów i u wypożyczających łodzie.

Rejsy z Nidri: co wybrać

Oferta wycieczek łodziami z Nidri jest szeroka i na pierwszy rzut oka trudno ją ogarnąć. Najkrótsze rejsy trwają kilka godzin i obejmują okrążenie Skorpios, postój przy Madouri i kąpiel w zatoce na Sparti. Dłuższe zabierają pasażerów na Meganisi z wizytą w jaskini Papanikolisa, nazwanej od greckiego okrętu podwodnego Papanikolis, który według lokalnej tradycji znajdował w niej schronienie w czasie drugiej wojny światowej. Najdłuższe docierają do Kalamos i Kastos, czyli wysp leżących na północ od Meganisi.

Wybierając rejs, zwróć uwagę na to, ile osób płynie na pokładzie. Duże statki zabierają kilkadziesiąt osób i mają muzykę, a małe łodzie rybackie zabierają kilkunastu pasażerów i pływają dyskretniej. Przy kąpieli w zatoczkach pamiętaj, że woda bywa głębsza, niż się wydaje, i warto mieć kamizelkę dla dzieci. Rano morze jest spokojniejsze, a po południu często pojawia się fala.

Dla niezależnych podróżników istnieje inna możliwość: wypożyczenie łodzi motorowej na kilka godzin. Taka łódź pozwala dotrzeć do plaż, do których nie dochodzi żadna droga, i spędzić tam godzinę w ciszy. Przed wypłynięciem wypożyczalnia zwykle tłumaczy zasady i wręcza mapkę z zaznaczonymi niebezpiecznymi płyciznami. Trzymaj się tych wskazówek, bo przybrzeżne skały bywają ukryte tuż pod powierzchnią.

Vassiliki poza sezonem windsurfingu

Wioska ma też spokojniejsze oblicze. Rano, zanim wiatr się obudzi, na nabrzeżu pachnie kawą i świeżym pieczywem, a rybacy naprawiają sieci. W okolicznych górach biegną ścieżki do kościółków i do punktów widokowych, z których widać zatokę w całej okazałości. Spacer na wzgórze nad wioską zajmuje niewiele czasu, a widok na wyspy Itakę i Kefalonię przy czystym powietrzu rekompensuje trud.

Kto lubi ciszę, może wybrać się wzdłuż wybrzeża w stronę Agiofili i dalej w górę do wsi Komilio i Evgiros, położonych w głębi lądu. Zbocza porastają tu oliwki i winorośl, a na placach wiejskich pija się kawę w towarzystwie starszych mężczyzn grających w tavli, czyli grecką odmianę tryktraka.