30 października 2026
Whp Whp Blog Podróżniczy

Blog Podróżniczy od 2012 roku

Wycieczki po wyspie, krok po kroku

Piszemy o Grecji od lata 2012 roku: o wyspach, na które jedzie się na tydzień, a wraca po latach. Opisujemy drogi, które na mapie wyglądają na główne, a w praktyce nadają się dla kóz, i plaże, do których warto zejść pieszo, choć łodzią byłoby szybciej.

Na początek polecamy Itakę i nasz najczęściej czytany tekst o tym, jak dojść do źródła Aretuzy pod Skałą Kruka. Opisujemy w nim też Perahorę, wioskę nad zatoką Vathi. Kto woli Zakinthos, niech zajrzy do Keri albo na plaże od Vassiliko po Laganas.

Zatoka Navagio na Zakinthos widziana z klifu
Fot. Wilnel José Verdú Guerrero / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Cieśnina między Kefalonią a Itaką Itaka: źródło Aretuzy Skały Mizithres przy przylądku Keri na Zakinthos Zakinthos: Keri

Wycieczki po wyspie: przewodnik według regionów

Każdy region opisujemy tak, jak się go zwiedza: zaczynamy od miasta, w którym przybija prom, a potem objeżdżamy wybrzeże kawałek po kawałku. Teksty są aktualizowane, kiedy coś się zmienia: nowa droga, zamknięta plaża, inna trasa promu. Daty aktualizacji podajemy przy każdym artykule.

Zatoka Navagio na Zakinthos widziana z klifu

Zakinthos (Zante)

Najbardziej południowa z dużych wysp jońskich to dwa światy w jednym. Wschód i południe żyją z plaż i turystyki, zachód to wapienne klify spadające prosto do morza. Zanim pojedziesz na plażę, przeczytaj nasz ogólny przewodnik po Zakinthos. Opisujemy w nim trzęsienie ziemi z 1953 roku, które zmieniło wyspę bardziej niż cokolwiek innego, oraz żółwie Caretta caretta, dla których powstał park morski.

Stolicę opisujemy osobno: miasto Zakinthos z placem Solomosa i kościołem Agios Dionisios to dobry punkt startowy na pierwszy dzień. Dalej proponujemy trasę przez północną część wyspy do Błękitnych Grot i nad zatokę Navagio. Klasyką bloga pozostaje tekst o Keri i zachodach słońca w Kambi. Do tego rozdział od Vassiliko po Laganas, czyli plaże, na których po zmroku obowiązuje cisza, bo w piasku leżą żółwie jaja.

Stara Twierdza w mieście Korfu

Korfu (Kerkira)

Korfu to największy rozdział naszego przewodnika i nie bez powodu. Wyspa ma weneckie miasto wpisane na listę UNESCO, zielone góry i wybrzeże tak urozmaicone, że każda jego część wymaga osobnego opisu. Zacznij od Kerkiry: Liston, dwie twierdze i Kanoni z widokiem na Pondikonisi. Potem do wyboru są cztery kierunki.

Na południe prowadzi wybrzeże wschodnie od Benitses po Messongi, a dalej południowa część wyspy z wydmami Issos i spokojnym Lefkimi. Na zachodzie opisujemy plaże od Ermones po jezioro Korission oraz Paleokastritsę z ruinami Angelokastro. Na północ wiedzie droga do Agios Stefanos przez Kalami i Kouloura, a nad nią wybrzeże północno-wschodnie i masyw Pantokrator. Dalej czeka północny brzeg od Kassiopi po Rodę. Dla wytrwałych jest jeszcze Mathraki z wyspami Diapontia, najdalszy zakątek Grecji w tym kierunku.

Wioska Assos na Kefalonii

Kefalonia

Największa z wysp jońskich jest też najbardziej górzysta. Nad wszystkim góruje masyw Enos z jodłami, których nie spotkasz nigdzie indziej. Nasz przewodnik po Kefalonii wyjaśnia, jak rozplanować pobyt na wyspie, na której z jednego końca na drugi jedzie się dłużej, niż sugeruje mapa.

Z Argostoli rozjeżdżamy się w trzech kierunkach. Pierwszy to wybrzeże zachodnie i trasa północna przez plażę Myrtos i Assos do Fiskardo, najpiękniejsza droga na wyspie. Drugi to Argostoli, Lixouri i półwysep Paliki, a trzeci południe od Skali do Argostoli z zamkiem Agios Georgios. Osobno opisujemy południowo-wschodnią część wyspy z Sami, Porosem i jaskinią Melissani.

Port w Kioni na Itace

Itaka

Wyspa Odyseusza jest mała, zielona i zaskakująco cicha nawet w sierpniu. Promy przybijają do stolicy, którą opisujemy w tekście o Vathi, porcie schowanym na końcu długiej zatoki. Najczęściej czytany tekst całego bloga dotyczy jednak południa wyspy. Źródło Aretuzy i Skała Kruka to miejsca, które tradycja łączy z pasterzem Eumajosem z „Odysei”. W tym samym tekście opisujemy też wioskę Perahora nad zatoką.

Druga połowa wyspy zaczyna się za wąskim przesmykiem. Północna część Itaki, czyli Stavros, Frikes, Kioni i górskie Anogi, to cel na cały dzień. Po drodze jest klasztor Kathara, z którego widać pół Morza Jońskiego.

Plaża Porto Katsiki pod białym klifem na Lefkadzie

Lefkada i Meganisi

Na Lefkadę wjeżdża się samochodem, przez groblę i ruchomy most na kanale, więc w sensie praktycznym wyspą jest tylko trochę. Ogólny przewodnik po Lefkadzie wyjaśnia, skąd wzięła się ta osobliwość. Tekst o mieście Lefkada i okolicach prowadzi pod twierdzę Agia Mavra i na lagunę.

Wschód i zachód wyspy to dwa różne charaktery. Wybrzeże wschodnie i Vassiliki to spokojne zatoki, Nidri z widokiem na Skorpios i jeden z najlepszych w Europie spotów do windsurfingu. Wybrzeże zachodnie Lefkady to z kolei białe klify, Porto Katsiki i Egremni. Z Nidri łatwo przeprawić się na Meganisi, wysepkę z trzema wioskami, na której czas płynie wolniej.

Nabrzeże portu w Gaios na Paxos

Paxos i Antipaxos

Najmniejsza z zamieszkanych wysp jońskich porośnięta jest gajami oliwnymi tak gęsto, że z morza wygląda na zupełnie zieloną. Przypływa się do Gaios, miasteczka nad kanałem między dwiema wysepkami. Stamtąd w kilka godzin można objechać całą wyspę, a trasę opisujemy w tekście wycieczki po wyspie Paxos: Loggos, Lakka, groty zachodniego wybrzeża i rejs na Antipaxos.

Białe domy miasta Skopelos nad portem

Sporady Północne

Po drugiej stronie Grecji, na Morzu Egejskim, leżą trzy zielone wyspy, które wyglądają bardziej jak Wyspy Jońskie niż Cyklady. Najbardziej ruchliwa jest Skiathos z dziesiątkami plaż. Opisujemy ją w tekście wycieczki po wyspie Skiathos, od Koukounaries po ruiny Kastro.

Skopelos to dwa rozdziały. Miasto Skopelos to amfiteatr białych domów i ponad setki kościołów. Loutraki, Glossa i zachodnia część wyspy prowadzą do kaplicy Agios Ioannis sto Kastri na skale. Najdalej leży Alonissos z pomniejszymi wysepkami, sercem morskiego parku narodowego, w którym żyje foka mniszka.

Hora na Skiros pod skałą z kastro

Skiros

Skiros to wyspa osobna pod każdym względem: kucyki skyriańskie, karnawałowe przebrania z kozich skór, rzeźbione meble i grób angielskiego poety Ruperta Brooke'a w zatoce Tris Boukes. Zacznij od ogólnego przewodnika po Skiros. Tekst Linaria i Hora prowadzi z portu do białego miasteczka pod skałą z kastro. Rozdział o pozostałej części Skiros opisuje sosnową północ, skaliste południe i plaże, na które dociera niewielu turystów.

Cieśnina Evripos w Halkidzie

Eubea

Druga co do wielkości grecka wyspa jest połączona z lądem mostem, więc wielu podróżnych przejeżdża przez nią, nie wiedząc, że to wyspa. W tekście o Halkidzie opisujemy cieśninę Evripos i jej prądy, które kilka razy na dobę zmieniają kierunek. Rozdział na północ od Halkidy prowadzi przez Prokopi i Limni do uzdrowiska Edipsos.

Jezioro Pamvotida w Janinie

Grecja kontynentalna i Kreta

Nie samymi wyspami człowiek żyje. W Epirze polecamy Janinę nad jeziorem Pamvotida, miasto Alego Paszy z twierdzą i wysepką, na którą pływa się łodzią. Na Peloponezie opisujemy Karitenę, średniowieczne miasteczko w Arkadii pod frankońskim zamkiem nad doliną Alfejosu. Na Krecie, do której zaglądamy w dziale „Random News”, czeka trasa przez Spili do Agia Galini: od źródeł z lwimi głowami po port na południowym wybrzeżu.

Ostatnio zaktualizowane przewodniki

Polecane przez innych

Najchętniej polecane teksty

Te rozdziały najczęściej trafiają do innych blogów, forów i list „co zobaczyć”. Jeśli masz mało czasu, zacznij od nich. Na pierwszym miejscu od lat jest Itaka i źródło Aretuzy.

  1. #01 · Itaka

    Źródło Aretuzy i Perahora

    Szlak do źródła z „Odysei” i wioska nad zatoką

  2. #02 · Zakinthos

    Keri

    Smolne źródła, latarnia i zachód słońca w Kambi

  3. #03 · Itaka

    Północna część Itaki

    Stavros, Frikes, Kioni i klasztor Kathara

  4. #04 · Lefkada

    Miasto Lefkada i okolice

    Twierdza Agia Mavra, laguna i Faneromeni

  5. #05 · Kefalonia

    Wybrzeże zachodnie i trasa północna

    Myrtos, Assos i Fiskardo w jeden dzień

  6. #06 · Lefkada

    Lefkada

    Wyspa, na którą wjeżdża się po moście

  7. #07 · Zakinthos

    Od Vassiliko po Laganas

    Plaże półwyspu i zatoka żółwi

  8. #08 · Korfu

    Paleokastritsa i północno-zachodnia część wyspy

    Zatoki, klasztor i Angelokastro

  9. #09 · Korfu

    Wybrzeże zachodnie od Ermones po jezioro Korission

    Glyfada, Pelekas i laguna Korission

  10. #10 · Zakinthos

    Północna część Zakinthos

    Błękitne Groty i Navagio z góry

  11. #11 · Zakinthos

    Miasto Zakinthos

    Stolica odbudowana po 1953 roku

  12. #12 · Paxos

    Gaios

    Port w kanale między wysepkami

Jak korzystać z tego przewodnika

Teksty na blogu są pisane z myślą o tych, którzy chcą sami ruszyć w drogę: wynająć skuter albo samochód, złapać lokalny autobus, przejść kawałek ścieżką między gajami oliwnymi. Dlatego mniej piszemy o hotelach, a więcej o tym, co jest po drodze i ile czasu realnie zajmuje dojazd. Nie podajemy cen ani rozkładów, bo w Grecji zmieniają się z sezonu na sezon. Sprawdzaj je na miejscu, w porcie lub w informacji turystycznej.

Mapy wysp, zwłaszcza tych jońskich, bywają zaskakująco niedokładne. Pisaliśmy o tym już w pierwszym tekście o górskich drogach między Keri a Kambi i niewiele się od tego czasu zmieniło. Drogi zaznaczone jako główne potrafią być szutrowe, a nowych nie ma na mapach. Lepiej pytać miejscowych i zostawić sobie zapas czasu.

Historię i mitologię opisujemy tak, jak opowiadają je miejscowi, ale tam, gdzie się da, podajemy źródła. Sporo wiadomości o stanowiskach archeologicznych znajdziesz na stronie greckiego ministerstwa kultury Odysseus. O samych wyspach dobrze pisze Wikipedia. Kto jedzie na Itakę z „Odyseją” w plecaku, niech zacznie od naszego tekstu o źródle Aretuzy, a potem przeczyta rozdział o północnej Itace, gdzie archeolodzy od ponad stu lat szukają pałacu Odyseusza.

Najlepsza pora na wycieczki po wyspie to maj, czerwiec i wrzesień. Morze jest już ciepłe, a drogi i plaże luźniejsze niż w sierpniu, kiedy na wyspy przyjeżdżają też Grecy z kontynentu. Zimą wiele miejscowości turystycznych zamiera, za to miasta takie jak Kerkira czy Argostoli żyją normalnym rytmem i pokazują inną twarz.

Nowe trasy prosto do czytnika

Nowe i zaktualizowane przewodniki publikujemy nieregularnie, zwykle przed sezonem i po powrocie z wyjazdu. Kanał RSS to najprostszy sposób, żeby niczego nie przegapić. Możesz też zacząć od razu od jednego z tekstów poniżej.

Subskrybuj kanał RSS